Wspólny wybór imienia dla dziecka: od dwóch list do jednej decyzji

1. Uzgodnijcie kilka kryteriów

Zanim stworzycie pierwszą długą listę imion, wyjaśnijcie sobie, co jest dla Was naprawdę ważne. Czy imię powinno dobrze brzmieć w dwóch językach? Czy macie już wybrane drugie imię? Czy jest jakaś pierwsza litera, której wolicie unikać? Zanotujcie maksymalnie trzy wspólne kryteria, a obok nich własne, osobiste preferencje.

Odróżniajcie przy tym sztywne granice od luźnych upodobań. Zdanie „Nie chcemy imienia zaczynającego się od tej samej sylaby co nazwisko” omawia się inaczej niż „Lubię krótkie imiona”. Jeśli każde upodobanie od razu stanie się kryterium wykluczającym, może Wam zabraknąć przestrzeni na odkrywanie nowych propozycji.

2. Zbierajcie propozycje niezależnie od siebie

Poświęćcie na przykład po dziesięć minut na przeglądanie imion. Rozróżniajcie trzy opcje: podoba mi się, może być i na razie nie. Opcja „może być” jest pomocna, gdy dane imię brzmi jeszcze obco lub gdy chcecie najpierw usłyszeć je w zestawieniu z nazwiskiem.

Nie omawiajcie każdego imienia od razu. W ten sposób każde z Was może najpierw sprawdzić, co podoba się jemu samemu. Limit czasu to jedynie praktyczna wskazówka, a nie naukowa norma. Wybierzcie rytm, który najlepiej Wam odpowiada.

3. Oddzielcie wspólnych faworytów od otwartych propozycji

Wspólny wybór oznacza, że obojgu podoba się ta sama pisownia. Nie oznacza to jednak, że decyzja już zapadła. Hannah i Hanna mogą być równie piękne, ale to dwa różne warianty pisowni, co do których musicie dojść do porozumienia.

Prosty przykład: na jednej liście znajdują się Emilia, Nora i Mila, a na drugiej Nora, Mila i Clara. Nora i Mila stanowią Waszą wspólną bazę. Emilia i Clara mogą powrócić później jako otwarte propozycje. Nie należy ich traktować tak, jakby druga osoba już wyraziła na nie zgodę.

4. Przypiszcie wąskiej liście jasne kolejne kroki

Wybierzcie od trzech do pięciu wspólnych faworytów do spokojnej rozmowy. Dla każdego imienia określcie kolejny krok: zachowaj, omów lub odrzuć. Przy opcji „omów” pomaga zadanie konkretnego pytania: czy chodzi o wymowę, pisownię, powiązania rodzinne czy brzmienie z nazwiskiem?

5. Wypróbujcie imiona w codziennych zdaniach

Powiedzcie na przykład: „Dzień dobry, Nora”, „To jest Mila Sommer” albo „Clara, chodź, proszę”. Wypowiedzcie pełne imię i możliwe zdrobnienia. Chodzi o Wasze odczucie, a nie o obiektywną ocenę brzmienia.

Jeśli jakieś imię odpadnie, nie musicie odrzucać całej dotychczasowej listy. Zapisana wąska lista ułatwia późniejsze ponowne przemyślenie decyzji. Na koniec upewnijcie się wyraźnie, czy oboje w pełni zgadzacie się na wybrane imię.

Tak wygląda ten proces w HeyName

W HeyName najpierw zbieracie swoich faworytów. Po połączeniu z partnerem wspólne pozytywne oceny pojawiają się jako dopasowania (Matches). Na wąskiej liście możecie dopasowania zachować, omówić lub odrzucić. Wasze pierwotne polubienia pozostają przy tym nienaruszone. Ostateczne wymarzone imię potwierdzacie na koniec oboje.

O imieniu, które podoba się tylko jednej osobie, nadal decydujecie sami. Aplikacja może uporządkować Wasz wybór, ale nie zastąpi rozmowy.