Naamrecht
Naamrecht in Duitsland: Welke regels gelden voor voornamen en achternamen
Als jullie een naam voor jullie kind zoeken, rijst al snel de vraag wat in Duitsland juridisch gezien überhaupt is toegestaan. Dit artikel legt de actuele voorschriften van het Duitse naamrecht voor voornamen en achternamen uit. Jullie ontdekken welke grenzen de burgerlijke stand stelt bij de voornaamkeuze, hoe de nieuwe regels vanaf mei 2025 doorwerken op familienamen en wat er gebeurt als jullie het niet eens worden over de naamgeving.
De wettelijke kaders voor de naamkeuze
In Duitsland is het naamrecht verankerd in het Burgerlijk Wetboek (Bürgerliches Gesetzbuch, BGB) en in de Personenstandsgesetz. In beginsel maakt de wetgever een strikt onderscheid tussen de voornaam en de familienaam. Voor beide gelden verschillende uitgangspunten.
De keuze van de voornaam
Bij het kiezen van de voornaam hebben jullie als ouders veel vrijheid. Een bindende lijst met alle toegestane namen bestaat niet. Doorslaggevend zijn de concrete naamkeuze en de bescherming van het kind. Bij een ongebruikelijke naam kunnen bewijzen over het daadwerkelijke gebruik ervan helpen. Aan een internetlijst met zogenaamd „toegestane” of „verboden” namen kan geen bindende toezegging voor jullie situatie worden ontleend.
De keuze van de achternaam (nieuwe regeling vanaf mei 2025)
Bij de familienaam golden lange tijd zeer strikte regels, die door de wet tot wijziging van het huwelijks- en geboortenaamrecht (in werking getreden op 01-05-2025) aanzienlijk zijn versoepeld. Als jullie getrouwd zijn en een gezamenlijke huwelijksnaam dragen, krijgt jullie kind automatisch deze naam. Voeren jullie geen gezamenlijke huwelijksnaam of zijn jullie niet met elkaar getrouwd (maar hebben jullie wel het gezamenlijk gezag), dan moeten jullie een beslissing nemen.
Sinds 1 mei 2025 kunnen ouders zonder gezamenlijke huwelijksnaam bij gezamenlijk gezag ook een dubbele naam, samengesteld uit hun beide namen, als geboortenaam voor het kind kiezen. De volgorde bepalen zij zelf. Het koppelteken is voorzien, maar kan door een verklaring worden weggelaten. Reeds meervoudige oudernamen kunnen daarbij niet onbeperkt tot nog langere naamsketens worden aaneengevoegd.
Zo werken de regels door in de praktijk
De theorie van de wet ontmoet de praktijk bij het Standesamt (de Duitse burgerlijke stand). Hier zijn drie typische situaties waarin het naamrecht jullie speelruimte bepaalt.
Situatie 1: Jullie willen een zeer zeldzame of internationale voornaam geven
Als jullie een naam kiezen die in Duitsland grotendeels onbekend is, zal het Standesamt controleren of deze naam werkelijk bestaat. Gaat het om een gevestigde naam uit een ander taalgebied, dan volstaat voor het Standesamt vaak een passend bewijs uit betrouwbare bronnen. Bedenken jullie echter een geheel nieuwe lettercombinatie, dan kan dat leiden tot vragen of een afwijzing. Als jullie nog twijfelen bij de keuze, kunnen jullie in de HeyName-app onafhankelijk van elkaar namen beoordelen als "Favoriet", "Misschien" of "Past niet". De app toont jullie vervolgens de gemeenschappelijke matches. Deze shortlist kunnen jullie daarna samen bespreken en eventueel vooraf met het Standesamt afstemmen.
Situatie 2: Gezamenlijk gezag en geen gezamenlijke huwelijksnaam
Onder deze voorwaarden bepalen jullie in principe de naam van een van beide ouders of een dubbele naam bestaande uit beide namen. Maken jullie binnen een maand na de geboorte geen keuze, dan krijgt het kind conform § 1617 lid 4 BGB eerst een alfabetisch gevormde dubbele naam met koppelteken. Wijst minstens één ouder deze naam af, dan draagt de familierechter de beslissing over aan een van beide ouders. Ontstaat het gezamenlijk gezag pas later, dan gelden de regels voor herziening conform § 1617b BGB.
Situatie 3: De 'Einbenennung' (naamsverandering bij nieuwe gezinssituaties)
Wanneer een ouder hertrouwt en het kind de naam van de nieuwe stiefouder moet aannemen, spreekt men van een 'Einbenennung'. Dit is geregeld in § 1617e BGB. Geeft de andere biologische ouder (die eveneens het gezag heeft of wiens naam het kind draagt) geen toestemming, dan kan de familierechter deze toestemming vervangen. Hier heeft een belangrijke juridische wijziging plaatsgevonden: de rechtbank toetst nu of de naamsverandering het belang van het kind dient. Voorheen gold de veel strengere maatstaf dat de wijziging voor het welzijn van het kind noodzakelijk moest zijn. De drempel voor een Einbenennung zonder instemming van de andere ouder is daarmee enigszins verlaagd, maar het blijft een individuele beslissing van de rechter.
Drie veelgestelde vragen over naamgeving
Hoeveel voornamen mogen we ons kind geven?
Een vast aantal staat niet in het BGB vermeld. Controleer bij meerdere voornamen hoe de totale combinatie in het dagelijks leven functioneert en stem een bijzonder lange reeks namen af met het Standesamt. Een specifiek aantal betekent geen automatische goedkeuring.
Moet een voornaam het geslacht duidelijk laten zien?
Een genderneutrale voornaam heeft in Duitsland niet uitsluitend vanwege de meerduidigheid een geslachtsspecifieke tweede naam nodig. Dat volgt uit de uitspraak van het Duitse Federale Constitutionele Hof (Bundesverfassungsgericht) van 5 december 2008, dossiernummer 1 BvR 576/07. De verdere toetsing van de specifieke naamkeuze blijft van kracht.
Mogen we een achternaam als voornaam gebruiken?
Een naam kan in verschillende talen uiteenlopende functies vervullen. Vraag bij het Standesamt na of en hoe jullie wensnaam als voornaam kan worden aangetoond. Alleen het gebruik ervan als familienaam biedt nog geen zekerheid over de gewenste registratie.
Tijdig overleggen met de burgerlijke stand
Voor de registratie van de geboorte is in Duitsland in beginsel het Standesamt van de geboorteplaats bevoegd. Bij een ongebruikelijke naamkeuze of internationale familiebanden is het raadzaam vooraf navraag te doen. Zo kunnen jullie openstaande vragen en benodigde documenten tijdig ophelderen.
Vraag zo concreet mogelijk naar de gewenste schrijfwijze en vermeld jullie gezinssituatie. Weigert het Standesamt een officiële handeling, dan kan een rechterlijke beslissing worden aangevraagd op grond van § 49 PStG. De bevoegdheid wordt geregeld door § 50 PStG. Een vrijblijvende voorlopige vraag vervangt noch de latere officiële toetsing, noch deze rechtsgang.
Juridische stand van zaken: 22 september 2026.